ระบบความปลอดภัยทางด้านอาหารของประเทศไทยประกอบด้วย หน่วยงานหลักที่เกี่ยวข้องมี 2 กระทรวง คือ
กระทรวงสาธารณสุขซึ่งประกอบด้วยหน่วยงานย่อยที่สำคัญคือ
 สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา
กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์
ทำหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับอาหารที่นำเข้าและบริโภคภายในประเทศ
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ซึ่งประกอบด้วยหน่วยงานย่อยที่สำคัญคือ
สำนักมาตรฐานสินค้าเกาตรและอาหารแห่งชาติ
กรมวิชาการเกษตร
กรมปศุสัตว์
กรมประมง
หน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับอาหารที่ส่งออกเป็นหลัก
ระบบความปลอดภัยด้านอาหารของต่างประเทศ
ประเทศญี่ปุ่น มีการจัดตั้งหน่วยงาน 1 หน่วยงานเพื่อรับผิดชอบคือ The Food Safety Commission เป็นองค์กรอิสระ ไม่ขึ้นกับองค์กรที่ทำหน้าที่ในการจัดการความเสี่ยง( Risk Management ) ได้แก่ Ministry of Agriculture , Forestry and Fisheries และ Ministry of Health ,Labor and Welfare จัดตั้งในรูป Food Safety Commission อยู่ภายใต้ The Cabinet Office โดยมีหน้าที่ดูแลด้านการประเมินความเสี่ยง (Risk Assessment ) โดยเฉพาะหน่วยงานด้านวางแผน หน่วยงานด้านสื่อสารความเสี่ยง หน่วยงานด้านการจัดการในภาวะวิกฤติ (Emergency Response) และหน่วยงานด้านประเมินความปลอดภัยด้านอาหาร ข้อดีของระบบแบบประเทศญี่ปุ่นคือ เป็นหน่วยงานกลางหน่วยงานเดี่ยว มีผู้ทรงคุณวุฒิรับผิดชอบขึ้นตรงกับผู้มีอำนาจตัดสินใจ ได้โดยตรงและสามารถ ควบคุมระบบความปลอดภัยอาหารทั้งระบบ
ประเทศแคนาดา ระบบความปลอดภัยทางด้านอาหารของประเทศแคนาดา เป็นระบบที่จัดตั้งขึ้นจากหน่วยงานภาครัฐ 4 หน่วยงาน คือ Agriculture and Agri-Food Canada , Fisheries and Oceans Canada , Health Canada และ Industry Canada รวมเป็น The Canadian Food Inspection Agency ( CFIA ) มีหน้าที่รับผิดชอบในการกำกับดูแลและบังคับใช้นโยบายและมาตรฐาน ที่ Health Canada เป็นผู้จัดทำ รวมทั้งการตรวจสอบคุณภาพ โดยที่หน่วยงานที่ Health Canada ทำหน้าที่กำหนดนโยบายและมาตรฐานที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพความปลอดภัยด้านอาหารที่จำหน่ายในประเทศ รวมทั้งเฝ้าระวังการเกิดโรคระบาดจากอาหาร ผู้บริหารสูงสุดของ CFIA ขึ้นตรงกับ Ministry of Agriculture and Agri-Food โดยที่ CFIA ข้อดีของระบบประเทศแคนนาดาคือมีการรวมหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เป็นหน่วยงานเดียวกัน และรับผิดชอบด้านความปลอดภัยทั้งหมด
ประเทศออสเตรเลีย ได้มีการจัดตั้งหน่วยงานที่เป็นความร่วมมือทั้งภาครัฐ และเอกชนโดยมีชื่อว่า The Working Group on Safety and Qualty System'Equivalent โดยมี Food Business Group of Agriculture, Fisheries and Forestry Australia (AFFA) เป็นประธาน สมาชิกประกอบด้วยผู้แทนจากหน่วยงานต่างๆ ทั้งภาครัฐและภาคอุตสาหกรรม ข้อดีคือได้จัดระบบการมีส่วนร่วมรับผิดชอบระหว่าภาครัฐ และเอกชนที่เกี่ยวข้องกับอาหาร เป็นแนวทางที่ดีที่แสดงให้เห็นถึงการร่วมรับผิดชอบ
ประเทศสิงคโปร์ มีการแบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบเรื่องความปลอดภัย ด้านอาหารเป็น 2 หน่วยงานที่มีหน้าที่รับผิดชอบชัดเจนคือ
1. Agri-Food and Veterinary Authority of Singapore(AVA) ทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของอาหาร ตั้งแต่การผลิต นำเข้า จำหน่าย โดยการปฏิบัติตามมาตรฐานความปลอดภัยด้านอาหาร รวมทั้งรับผิดชอบการตรวจสอบอาหารก่อนวางจำหน่าย การตรวจสอบฟาร์ม โรงฆ่า โรงงานแปรรูปอาหาร และมีหน่วยวิเคราะห์และทดสอบกลาง ในการตรวจวิเคราะห์อาหาร
2. National Environment Agency (NEA) ทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของอาหารในระดับการจำหน่าย การเตรียมอาหารในภัตตาคาร ซูปเปอร์มาร์เก็ต และผู้จำหน่ายรายย่อย มีภารกิจมุ่งเน้นที่สุขอานามัยอาหาร และมาตรฐานสาธารณสุข โดยมีการเฝ้าระวังและมีมาตรการป้องกันที่เข้มงวด รวมทั้งจัดทำโครงการสนับสนุน การรักษาสภาพแวดล้อม ข้อดีของระบบประเทศสิงคโปร์คือ มีหน่วยงานรับผิดชอบที่มีหน้าที่ไม่ซ้ำซ้อนกันและมีความชัดเจน |
